Geweldloze Communicatie is niet alleen van nut in gespannen situaties. Het kan ook verdieping geven aan bedanken of het geven van complimenten. Bij het uiten van waardering zijn we gewend om positief te oordelen. En soms draagt een positief oordeel het gevaar in zich om net zo te benauwen als een negatief oordeel.

 

“Wat ben je toch lief!”

De uitspraak “Wat ben je toch lief” draagt in theorie bij aan een dezelfde taal van oordelen als de uitspraak “Wat ben je toch stom”. “Lief” -hoe positief ook- blijft een etiket. Het kan bij de ontvanger de suggestie wekken, dat deze ook in de toekomst vooral lief moet blijven. Of dat lief gedrag wenselijker is.

 

Concreet

De kern van geweldloos communiceren is het vertalen van oordelen naar observaties, gevoelens en behoeften. Dit kan dus ook met positieve oordelen. In plaats van “Wat ben je toch lief” te zeggen tegen iemand die koffie brengt, kun je bijvoorbeeld als alternatief zeggen: “Dank (gevoel) voor het brengen van de koffie vanmorgen (observatie). Het geeft zoveel rust (behoefte) als ik me alleen met het klantgesprek kan bezighouden”.

 

In essentie gaat het erom dat je concreet benoemt wat A) iemand heeft gedaan en B) wat dat met jou doet. Probeer het eens uit!